هلاكت درافكند » ؛ ( 3 ) - « صاحب الثّلاثين ألفا هالك - ( 1 ) دارندهء سى هزار ( درهم ) در معرض هلاكت است » ؛ با اين پيوند ، موفّق مىشويم تا زبان وحى و منظور آن را به صورتى آگاهانه دريابيم ، پس مال در مرحلهء هلاككنندهء آن ، بنا بر دلايل شرعيى كه ياد مىشود ، بوسيلهء شرع ممنوع گشته است : ( 1 ) - آيات و احاديثى كه « كنز » را ممنوع مىكند ؛ ( 2 ) - آيات و احاديثى كه انسان را از گردآورى و انباشت مال ، هراس مىدهد ؛ ( 3 ) - آيات و احاديثى كه از اسراف - به سبب مهلك بودن آن - نهى مىكند ؛ ( 4 ) - احاديثى كه خودخواهى و انحصارطلبى را از جملهء « مهلكات » به شمار مىآورد ؛ مانند اين سخن امام علىّ بن ابى طالب « ع » : « من يستأثر من الأموال يهلك « 1 » - ( 2 ) هر كس پاره اى اموال را براى خود بخواهد ، هلاك مىشود » . و واضح است كه انباشتن مال و حبس كردن آن احتكار حق ديگران است ، و نوعى انحصارطلبى است . ( 5 ) - احاديثى كه در آنها از علل احكام و حكمتهاى آنها سخن رفته است ، و تباهى و هلاك را علَّتى براى حرام شدن هر چه حرام است شمرده است : حديث 1 - الإمام الرّضا « ع » - عن محمّد بن سنان ، إنّ الإمام أبا الحسن عليّ بن موسى

--> « 1 » « تحف العقول » / 155 .